سر میکنی

ساعت بعد از مرا تنبیه کن
در نبودم دست به افکارت نزن
شاید امشب بازگردم سمت تو
حرف از اندام فراموشی نزن
رفته بودم گم شوم در بی کسی
رفته بودم تا بفهمی شانه ام
رفته بودی تا بمیری در خودش
رفته بودی تا بفهمم ساده ام
بعد از این من را بزن بر پای هر
شاعری که شاعری اش را نکرد
سر به گرمی کمی احساس داشت
ساده بود و عاشقی اش را نکرد
هر که را دیدی بگو از اولش
بین ما صد حاله از ابهام بود
من گذشتم از خودم هرجا بگو
هرچه کردم با دلش الهام بود
در ضمیر ناخودآگاهم دوید
توله هایی بی حیا از دامنت
قبل از این هم گه گداری میزدم
پرسه هایی در نگاه آخرت
میروم خود را زمین گیرت کنم
میروی بلکه بمیرم در خودت
میروم دست میکشم از بودنم
میروی دست میکشی از بودنت
ساعت بعد از مرا تمرین کن
زندگی را در نبودم میکنی
جای هیچ ترسی درونت نیست چون
بعد من با هر که شد سر میکنی
رهام حسن زاده

برچسبها: رهام_حسن_زاده, دلتنگی, عاشقانه, شعر, سر_کن